Brexit dodał ponad 200 GBP do wydatków na żywność w UK

Według najnowszych badań łączących wyjście Wielkiej Brytanii z UE z rosnącą inflacją brexit kosztował brytyjskie gospodarstwa domowe ponad 5,8 mld funtów wyższych wydatków za żywność.

Według najnowszych badań łączących wyjście Wielkiej Brytanii z UE z rosnącą inflacją brexit kosztował brytyjskie gospodarstwa domowe ponad 5,8 mld funtów wyższych wydatków za żywność.

Według badania przeprowadzonego przez Centre for Economic Performance (CEP), opuszczenie Unii Europejskiej spowodowało wzrost rocznych kosztów żywności dla Brytyjczyków średnio o 210 funtów w ciągu dwóch lat do końca 2021 roku.

Richard Davies, profesor Uniwersytetu w Bristolu i współautor badania, powiedział, że pozataryfowe bariery handlowe Brexitu były kluczowym czynnikiem stojącym za najwyższą stopą inflacji od 40 lat.

„Opuszczając UE, Wielka Brytania zamieniła głębokie stosunki handlowe na takie, w których wymagany jest szeroki zakres kontroli, formularzy i kroków, zanim towary będą mogły przekroczyć granicę” – powiedział.

Profesor Davies dodał: „Firmy borykają się z wyższymi kosztami i przerzucają większość z nich na konsumentów. W ciągu dwóch lat do końca 2021 r. Brexit podniósł ceny żywności ogółem o około 6 proc.”.

Dr Nikhil Datta, adiunkt ekonomii, współautor studiów ekonomicznych, powiedział: „Ponieważ biedniejsze gospodarstwa domowe wydają większą część swoich dochodów na żywność, są one bardziej dotknięte”.

Zarówno importerzy z Wielkiej Brytanii, jak i eksporterzy z UE musieli stawić czoła wyższym kosztom z powodu tych nowych barier.

Raport CEP zawiera dowody sugerujące, że od 50 do 88 procent tych kosztów zostało przerzuconych na konsumentów.

Pomimo rosnących wezwań, aby rząd rozważył zawarcie umowy „w stylu szwajcarskim” w celu uzyskania dostępu do jednolitego rynku, Rishi Sunak odrzucił wszelkie dostosowania po Brexicie do przepisów UE w celu zmniejszenia biurokracji.

W tym tygodniu Tony Blair Institute stwierdził, że premier powinien zgodzić się na dostosowanie kraju do części jednolitego rynku UE dla towarów, a nawet rozważyć „ponowne przyjrzenie się” umowie handlowej, która została już uzgodniona z Brukselą.